Hollandse iep

De Hollandse iep is een kruising (hybride) van de ruwe iep en de gladde iep. De boom kan ruim 30 meter hoog worden.

Ook bekend als:
Olm

Hollandse iep herkennen
Hollandse iep, foto: Ronnie Nijboer - Publiek Domein
  • De Hollandse iep is niet giftig, blad en binnenbast zijn eetbaar. Wel kan bij langdurige blootstelling aan zaagsel (bosbouw) van de iep overgevoeligheid veroorzaken.

Hollandse iep(Ulmus ×hollandica), een kruising (hybride) van de ruwe iep (Ulmus glabra) en de gladde iep (Ulmus minor). De Hollandse iep kan ruim 30 meter hoog worden. De bast is gegroefd. Het blad kent twee ongelijke helften. De Hollandse iep is gevoelig voor de iepenziekte.

Een bekende cultivar van de Hollandse iep is de goudiep (Ulmus × hollandica ‘Wredei’):

Herkennen goudiep
Goudiep, foto: Wouter Hagens – CC0 publiek domein

Plaaginsect

Herkennen vraatspoor op iep
Vraatsporen op iepenblad, foto: Dr Oldekop – CC0 publiek domein

Zigzagvormige vraatsporen in het blad: iepenzigzagbladwesp (Aproceros leucopoda).

herkennen van meikever
Meikever met uitgevouwen vleugels, foto: Mario Sarto – CC BY-SA 3.0

Volwassen kevers vreten aan blad en bloem: meikever. Meikevers kunnen een plaag vormen en hele bomen kaalvreten.

Schimmels & ziektes

Takken verwelken, sterven af, waarna de hele boom sterft: iepenziekte.

Herkennen meniezwammetje
Foto: Pethan – CC BY-SA 3.0

Kleine, oranjerode bolletjes verschijnen op aangetaste takken, dat kunnen zowel dode als levende takken zijn: Meniezwammetje (Nectria cinnabarina).

Overig

Spechten zijn vaak op iepen te vinden, soms richten ze schade aan door het maken van nestholtes in vaak jonge iepen.